Onze wereld wankelt op de fundamenten van een eeuwenoud economisch verhaal. Een verhaal waarin we het normaal vinden dat de superrijken steeds rijker worden, zonder dat daar een grens aan zit.
Waarom vinden wij het vanzelfsprekend dat de individuele vermogens van de superrijken onbeperkt mogen blijven groeien?
Waarom accepteren wij dat iemand die iedere dag werkt belasting moet betalen over zijn salaris, terwijl een superrijke een dusdanig extreem vermogen kan bezitten dat dit vermogen jaarlijks tientallen of honderden miljoenen kan opleveren?
Is dat een natuurwet?
Nee. Het is een eeuwenoud economisch verhaal waarin wij zijn gaan geloven.
In onze huidige economie stroomt geld steeds naar dezelfde plek:
naar een heel kleine groep superrijken.
Dat geld komt van:
mensen die werken
hele buurten en gemeenschappen
zelfs van hele landen
En als het geld eenmaal bij de superrijken is, komt het bijna nooit meer terug.
Er werd lang gezegd: als de rijken rijker worden, profiteert iedereen mee.
Maar dat klopt niet. Dat werkt niet zo.
Dat idee is fout gebleken.
En dat weten we nu.
De werkelijke situatie van de economie wordt onderstaand weergegeven.
Figuur – De Alarmerende Situatie in de Wereld: De economie waarbij al ons geld wegstroomt naar een kleine groep superrijken.
Als geld steeds naar de superrijken gaat, doet dat schade.
De economie wordt wankel en onzeker
Armoede onder de werkenden neemt toe
Milieumaatregelen kunnen niet worden gefinancierd
Dat gebeurt niet zomaar.
Het komt door een systeem dat geld laat opstapelen bij een paar mensen,
in plaats van het te laten rondgaan voor iedereen.
Dat heel veel geld bij een paar mensen zit, is geen toeval.
Het zit zo ingebouwd in ons huidige economische systeem.
Een economie die zo werkt, kan niet eerlijk zijn.
Ze kan niet sterk blijven.
En ze kan niet echt democratisch zijn.
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.
We brengen je graag op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen.
"(Vereist)" geeft vereiste velden aan